کیست هیداتید؛ تهدیدی خاموش از دل تماس با حیوانات و غذای آلوده

بیماری کیست هیداتید در بیشتر نقاط جهان رخ می‌دهد و هم اکنون حدود یک میلیون نفر در برخی از مناطق آمریکای جنوبی، آفریقا، و آسیا مبتلا هستند.

استاد گروه کودکان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ضمن اشاره به ویژگی ها و علائم بیماری انگلی کیست هیداتید؛ به عنوان یکی از بیماری های مهم در سطح جهان گفت: این بیماری با خوردن آب یا مواد غذایی و سبزیجات که آلوده به تخم‌های این انگل باشد یا از طریق تماس با حیوانات آلوده به این انگل می تواند به انسان منتقل شود. دکتر سید علی جعفری فوق تخصص بیماری های گوارش اطفال و رئیس بیمارستان فوق تخصصی کودکان اکبر بیماری کیست هیداتید را ناشی از نوعی آلودگی انگلی و نشأت گرفته از کرمی به نام اکینوکوکوس (Echinococcus) همراه با آسیب هایی در نواحی کبد، ریه ها و سایر اندام‌های بدن عنوان و اظهار کرد: فردی که به کیست هیداتید مبتلا می‌شود، معمولا عوارض شدیدی را تجربه نموده و کیست‌هایی در بدن او ایجاد می‌شوند که باید هر چه سریع‌تر درمان شوند.
اکینوکوکوزیس کیستی و اکینوکوکوزیس حبابچه ای را دو نوع عمده از این بیماری برشمرد و گفت: اکینوکوکوزیس کیستی شایع ترین نوع بیماری هیداتید است که ناشی از مرحله نوزادی کرم اکینوکوکوس گرانولوزوس می باشد و به بیماری کیست هیداتید مشهور است. اکینوکوکوزیس حبابچه ای یا الوئولار هم ناشی از گونه دیگر انگل به نام اکینوکوکوس مولتی لکولاریس است، همچنین دو نوع دیگر از بیماری کیست هیداتید وجود دارد که خیلی رایج نیستند.

علائم بیماری کیست هیداتید (اکینوکوکوزیس کیستی)

این بیماری معمولاً در ابتدا علائمی به همراه ندارد و دوره بی علامتی ممکن است ماهها تا بیش یک سال نیز به طول بینجامد و زمانیکه علائم بروز کرد می توان آنها را بصورت ضایعات کیستی و با روشهای تشخیصی مختلف در بدن مشاهده کرد. بروز علائم به محل و اندازه کیست‌ها بستگی دارند و در 60 تا 70  درصد موارد انگل کبد را درگیر می کند، اما می‌تواند در دیگر بخش‌های بدن مانند شش‌ها، مغز و تقریباً هر ارگان دیگر بدن نیز دیده شود. درگیری کبد شامل شکم درد بویژه در بخش بالای سمت راست شکم، احساس توده در شکم، کاهش وزن، و یرقان. خواهد بود و اگر این بیماری شش‌ها را تحت تأثیر قرار دهد، اغلب می‌تواند موجب سرفه، درد قفسه سینه و تنگی نفس گردد. وجود تخم‌های انگل معمولا بین سگ و سایر گوشتخواران، گوسفند، بز، گاو، شتر و دیگر علفخواران وحشی قابل پیش بینی است و عموماً انسان ها بصورت تصادفی همانند دام ها به این بیماری دچار می شوند. همچنین این بیماری با خوردن آب یا مواد غذایی و سبزیجات که آلوده به تخم‌های این انگل باشد یا از طریق تماس با حیوانات آلوده به این انگل منتقل می‌گردد.

شیوه های تشخیص این بیماری

معمولاً از طریق روش های تصویربرداری پزشکی بویژه سونوگرافی یا سی‌تی اسکن و MRI می توان بیماری را تشخیص داد. کنترل و پیشگیری از این بیماری در جامعه را از طریق درمان سگ‌ها با دارو درمانی و واکسینه کردن گوسفندان با واکسن ممکن است. درمان بیماری بسته به مرحله گزارش شده بیماری معمولاً شامل جراحی، درمان دارویی، درمان ترکیبی جراحی و دارویی می باشد.

تاریخ انتشار : 1404/01/26
تعداد بازدید: 58